شرح مثنوی معنوی

5. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 1028 آغاز: خدا موسی را میگفت کانک می‌جستی ز چرخ با نهیب از فلک بی نهایت سر بر آورده؛ انجام: روزی که چو لاله سر بر آرم از خاک ×× در روضه مصطفی مرا مأوی کن شرح مزجی مفصلی است بر مثنوی که به تاریخ پنج‌شنبه ششم جمادی الاول 981 به پایان رسیده، و نسخه حاضر مشتمل بر شرح دفتر ششم می‌باشد. مؤلف در پایان کتاب می‌گوید: «و این فقیر نزدیکی بیست سال کوشیدم هر بیتی را تحریر معنی کردم که مناسب سوق است و بر وجهی نوشتم که در میان ابیات ربط ظاهر شد، و اگر کسی بدیده انصاف نظر کند بداند که شرح فقیر بی نظیر است که اگر ناظر نظر بحل متن کند شرح مثنویست، و اگر نظر بتفسیر آیات کند کتاب تفسیر است، و اگر نظر بشرح احادیث کند کتاب حدیث است، و اگر نظر بتفصیل انبیا و سلاطین کند کتاب قصص انبیا و تواریخ ملوک است، و اگر نظر بمناقب اولیا کند کتاب تذکرة الاولیاست، و اگر نظر بحکایات کند کتاب جامع الحکایات است، و اگر نظر بأبیات عربیه کند جریده اشعار عربیه است، و اگر نظر بأبیات فارسیه کند خزینه اشعار فارسیه است ... پس هر جلد شرح حقیر هشت کتاب است و مجموع شش جلد بر این قیاس چهل و هشت کتاب است»؛ خط: نسخ، کا: ظاهراً مؤلف، تا: پنج‌شنبه 6 جمادی الاول 981ق؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ جلد: مقوایی، 197گ، 25 سطر، اندازه: 19×26/5سم [ف: 3 - 221]