شرح مثنوی معنوی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4103 آغاز: موضع قیام امام را محراب خوانند و همچنان که در جهاد اصغر بی سر لشکر ظفر به اعادی متصور نیست همچنین در جهاد اکبر ... قدر جعنا من جهاد الاصغریم ×× یا نبی اندر جهاد اکبریم؛ انجام: غرق آب گشت بلشکر و انصار پس صبر بهتر از همه کار. صبر کن و الله اعلم بالصواب. این آخر دفتر اولست و از این ترقی می‌کنیم بدفتر دوم. حکایت روزی از خدمت مولانا سؤال کردند که مجلدات مثنوی بر همدیگر ترجیحی و تفضیلی هست ... (54 سطر پائین تر) و ان كان لا يحسن يجوز. فالعبرة عند ابی حنیفة للمعنى و عندهما اللفظ و المعنى اذا قدر عليهما گزارش دفتر یکم است. پس از پایان دفتر یکم حکایت‌هایی دارد درباره اهمیت مثنوی و پاسخ به اینکه چرا این کتاب به زبان فارسی سروده شده است و اینکه فارسی زبان مردم جهنم نیست، و اینکه می‌شود نماز را به فارسی خواند؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز؛ یادداشت مورخ 1340 دارد که از شیخ الاسلام قصبه سوج خریداری شده؛ کاغذ: سپاهانی، 209گ، 29سطر (12/5×25)، اندازه: 20×30سم [ف: 11 - 99]