شرح مبادی الوصول

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 269/1 معزی آغاز: الله ما امرهم و بیان الثانیة قوله تعالی و من یعض الله و رسوله ... قال و قال اخرون انه للنذر المشترک بین الوجوب و الندب اقول هذا هو المذنب الرابع من المذاهب؛ انجام: خاتمه فی الاستحسان مشتملة علی ثلاث مسائل ... فی انه لا یجوز الأحکام من الاستحسان ... و قد تبین بطلان القیاس فیما تقدم و الان حیثوفینا بما وعدنا به جاز ان نقطع الکلام حامدین لله تعالی علی الایه و مصلین علی اشرف انبیائه محمد و اصفیائه. این شرح با عناوین «قال، اقوال» است، شامل بحث الثانی در صیغه افعل تا پایان کتاب است. شارح در خاتمه در دو صفحه درباره استحسان سخن گفته است؛ خط: نسخ، کا: میر سید محمدعلی بن میر سید محمدهادی، تا: 20 رجب 1237ق؛ افتادگی: آغاز؛ رکابه‌دار؛ جلد: مقوایی با روکش پارچه‌ای، 111گ (1ر-111ر)، اندازه: 16×22سم [ف: 39 - 169]