شرح لمعات

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4550 شرحی است بر لمعات عراقی و در آن از شرح حق الیقین یاد شده و مانا از خود شارح است (ص 9 و 32) شارح را ندانستم کیست (دیباچه نفیسی بر کلیات عراقی ص لح - چلبی در لمعات). در آن آمده: «اما بعد کلمه ای چند در بیان مراتب (تنزلات عشق) وجود مطلق که آن (بر سنن سوانح) و طرق و سنن لوایح بود (بزبان وقت املا کرده می‌آید) سوانح را معنی ظاهر و واضح است نام کتابی بود از امام غزالی در بیان اطوار انوار عشق و بیان مراتب و منازل آن تا آن کلمات یا املا (آینه معشوق نمای هر عاشق) صادق و طالب واثق غیر عاشق آید ... (لمعه اول در بیان بدایت عشق) و در بیان آنکه عاشق و معشوق ظاهرند بعشق و ظهور عشق بالذاتست و همه بالذات واحدند و باعتبار متغایر (اشتقاق) و ظهور و انشقاق (عاشق و معشوق) لفظا و معنی علما و عینا (از عشق است)»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ مصحح؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 47گ، 15 سطر (7×13)، اندازه: 13×17سم [ف: 13 - 3493]