شرح لغز الزبدة

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14638/15 آغاز: بسمله، یا من تاهت فی بیداء معمی کنه ذاته ادلة النظار و تضالت فی مهمة حقائق صفاته اعناق الافکار، افرغ برحمانیته علی کواهل هیاکل الممكنات ... و بعد، فيقول: ... لما رمانی زمانی بسهام غربة قارضية، و حبانی ابانی باسنة محنة علوية؛ انجام: لان ثمرة العقل تحصل العلم الذى هو كمال النفس و الارشاد بغاياتها و صلى الله تعالى كاشف كل معمى، الذى زاح به الحجاز عن كل قلب اعمى و على آله الهادين و صحبه حماة الدين و تابعيهم اجمعين ... خط: نسخ، کا: اسماعیل حلبی، تا: نیمه دوم قرن 12؛ محشی؛ کاغذ: فرنگی، 27 گ (97پ-123پ)، 27 سطر، اندازه: 7×16سم [ف: 37 - 82]