شرح الکنوز

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5935/2 آغاز: راه دراز است چو زلفین دوست ×× پر گره و کج و مج و بس تو بتو است / بحر محیط است و مکان نهنگ ×× بگذر و بگذار و برو بی درنگ؛ انجام: به کنجی نشینم نیایم به بام ×× نپرسم حدیث و نگویم کلام / به خود در بسوزم بساز تمام ×× زبان در نیارم درود و سلام. اختم و تم و الحمدلله رب العالمين و الصلاة و السلام علی نبیه محمد و آله اجمعين الطيبين الطاهرين خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 9؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن آلبالویی، 23 سطر [ف: 3 - 639]