شرح کبری فی المنطق

5. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 23707 آغاز: بسمله الحمدلله الذى خلق السموات و الأرض و الصلاة و السلام على سيدنا محمد و آله الطاهرين اما بعد بدانكه آدمی را قوتی است دراکه که منقش گردد در وی صور اشیا چنانکه در آیینه بدانکه آدمی مرکب است از روح و بدن و حکماء اختلاف کرده اند در معنی روح و آدمی و اصح قول آنست که روح آدمی جوهری است که مجرد تعلق دارد به بدن از روی تدبر و تصرف؛ انجام: چنانکه گویی این جسم یا لاشجر باشد یا لاحجر لكن شجر است پس لاحجر باشد لكن حجر است پس لاشجر باشد. خط: نسخ، کا: محمد اسماعیل بن محمد کاظم اصفهانی، تا: 4 شنبه 23 ربیع الاول 1229ق؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا رویه پارچه اخرا، 39گ، 13 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 24 - 223]