نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/191978
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 14101

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
بی‌تاریخ
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
330 برگ • 23 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
13/5×18/5سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • تیماج مشکی

آغاز نسخه

« قال قدس الله سره فی اول خطبة القواعد الحمدلله اقول الحمد هو الثناء الجميل على جهة التعظيم و التبجيل على الافعال الحسنة الاختيارية فالثناء ... يدخل تحته الجميل و غيره كما يقال ذو ثناء حسن و ذو ثناء غير حسن فتقييده بالجميل كالفصل ليخرج عنه غيره و تقييده بالتعظيم و التبجيل لفصل آخر ليخرج به الثناء بالجميل على جهة الاستهزاء ... آغاز کتاب النکاح: کتاب النکاح و هو فى اللغة الضم يقال تناكحت الاشجار اذا انضم بعضها الى بعض »

انجام نسخه

« قوله و روى ان لكل نقطة تظهر النقطة دينارا هذه الرواية رواها الصدوق و ابن الجنيد و الشيخ روى عن يونس الشيبانى عن الصادق عليه السلام ان النقطة. خطبه شارح را فاقد است. شرحی است بر «قواعد الاحکام» علامه حلی با عناوین «قال، اقول و قوله، قوله». شارح در این شرح از عالمان زیر نقل می‌کند: شهید اول، ایضاح الفوائد فخرالمحققین با عنوان «قال شیخنا»، ابن متوج (متوفای حدود 800 ق) که بسیار از او نقل می‌کند و بر او رحمت می‌فرستد، ابن نما که در اواخر کتاب الصلوة از وی چنین یاد می‌کند: «و حکی شیخنا ابن نما انه سافر مع جدنا شیخه لزیارة مولانا امیرالمؤمنین» و از این عبارت استفاده می‌شود که شارح از شاگردان ابن نما بوده که او نیز از شاگردان سید عمیدالدین می‌باشد، علامه حلی (مؤلف متن) که از وی در مواردی با عنوان «هذه من املاء المصنف» نقل می‌کند. در قرن هشتم و نهم غیر از کنزالفوائد و ایضاح الفوائد چند شرح بر قواعد الاحکام نوشته شده بدین ترتیب: 1. وسيلة القاصد از شیخ فخرالدین احمد بن عبدالله بن متوج البحرانی، 2. حاشیه یا شرح جمال الدین احمد بن نجار (متوفای 823 یا 835ق) (سنا 59٫2 ش 780)، 3. سدید الافهام از فخرالدین احمد بن محمد سبیعی (زنده در 854ق) که نسخه‌ای از آن تا به حال شناسایی نشده است. (الذریعة 14: 18). نسخه حاضر گویا یکی از این شرح ها بوده »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

تملک: محمد بن علی بن محمد نباطی شعبان 863
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
به امضای مهدی دیگران
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 20 • صفحه 461 • ردیف 1
متن فنخا:
1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14101 آغاز: قال قدس الله سره فی اول خطبة القواعد الحمدلله اقول الحمد هو الثناء الجميل على جهة التعظيم و التبجيل على الافعال الحسنة الاختيارية فالثناء ... يدخل تحته الجميل و غيره كما يقال ذو ثناء حسن و ذو ثناء غير حسن فتقييده بالجميل كالفصل ليخرج عنه غيره و تقييده بالتعظيم و التبجيل لفصل آخر ليخرج به الثناء بالجميل على جهة الاستهزاء ... آغاز کتاب النکاح: کتاب النکاح و هو فى اللغة الضم يقال تناكحت الاشجار اذا انضم بعضها الى بعض؛ انجام: قوله و روى ان لكل نقطة تظهر النقطة دينارا هذه الرواية رواها الصدوق و ابن الجنيد و الشيخ روى عن يونس الشيبانى عن الصادق عليه السلام ان النقطة. خطبه شارح را فاقد است. شرحی است بر «قواعد الاحکام» علامه حلی با عناوین «قال، اقول و قوله، قوله». شارح در این شرح از عالمان زیر نقل می‌کند: شهید اول، ایضاح الفوائد فخرالمحققین با عنوان «قال شیخنا»، ابن متوج (متوفای حدود 800 ق) که بسیار از او نقل می‌کند و بر او رحمت می‌فرستد، ابن نما که در اواخر کتاب الصلوة از وی چنین یاد می‌کند: «و حکی شیخنا ابن نما انه سافر مع جدنا شیخه لزیارة مولانا امیرالمؤمنین» و از این عبارت استفاده می‌شود که شارح از شاگردان ابن نما بوده که او نیز از شاگردان سید عمیدالدین می‌باشد، علامه حلی (مؤلف متن) که از وی در مواردی با عنوان «هذه من املاء المصنف» نقل می‌کند. در قرن هشتم و نهم غیر از کنزالفوائد و ایضاح الفوائد چند شرح بر قواعد الاحکام نوشته شده بدین ترتیب: 1. وسيلة القاصد از شیخ فخرالدین احمد بن عبدالله بن متوج البحرانی، 2. حاشیه یا شرح جمال الدین احمد بن نجار (متوفای 823 یا 835ق) (سنا 59٫2 ش 780)، 3. سدید الافهام از فخرالدین احمد بن محمد سبیعی (زنده در 854ق) که نسخه‌ای از آن تا به حال شناسایی نشده است. (الذریعة 14: 18). نسخه حاضر گویا یکی از این شرح ها بوده؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ تملک: محمد بن علی بن محمد نباطی شعبان 863؛ محشی به امضای مهدی و دیگران؛ جلد: تیماج مشکی، 330گ، 23 سطر، اندازه: 13/5×18/5سم [ف: 38 - 130]