شرح قصيدة العروس

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8951/19 آغاز: قال خالد بن صفوان القناص هذه القصيدة التي سمتها العرب العروس و قال بعض اهل الادب من حفظ هذه القصيدة و لم يقل الشعر کف به عیاً و ذلک لانه جمع فی القصيدة کلام العرب فی صفاتهم و ما جاء عنهم من العربان فی اشعارهم و مصنفاتهم؛ عرجا علی طلل بالقفص خلانی ×× اقوی فقتانه آرال هیقان. عوجا قفا او اعطفا و الطل ما شخص من اثر البنا شخص الرجل من اعلاه و منه قیل حیا الله طللیک؛ انجام: ای اخذوا فی الزمر لما استقر بهم المجلس فلانوا و طابو اذا العنصر الاضل. قال الذی طرب بالقول لا کذب ×× الحمدلله شكراً کل ازمان کامل؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: میرزا علیرضای رشتی مستوفی، تا: شنبه 15 محرم 1250ق، جا: تهران؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن قهوه‌ای، 3گ (127پ-129ر)، 27 سطر (10/5×20/5)، اندازه: 17/9×28/6سم [ف: 29/1 - 457]