شرح قصيدة العروس

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8966/5 آغاز: قال خالد ابن صفوان القناس هذه القصيدة التی سمتها العرب العروس و قال بعض اهل الادب من حفظ هذه القصيدة و لم يقل الشعر کفی به ... عوجاً على طلل ابا القض خلانی ×× اقوی فقتانه آرال میقان؛ عوجاً قفا او اعطفا و الطل ما شخص من اثر البناء الطل شخص الرجل من اعلاه و منه قيل حيا الله طللک؛ انجام: ای اخذوا فی الزهر لما استقر بهم المجلس فلانوا و طابوا و العنصر الاصل: قال الذی طرب بالقول لا کذب ×× الحمدلله شکرا کل ازمان الحمدلله رب العالمین خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، مذهب، 6گ (21پ-26ر)، 15 سطر (7×14)، اندازه: 13/2×19/7سم [ف: 29/1 - 489]