شرح قصیده خمریه

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15389/1 آغاز: حمد بی حد و مر خدا را می‌سزد ×× هر یکی را از شرابش جان رسد / سینه ها از فیض او شد بحر جوش ×× هر دلی را از بهایش نور و نوش ... سقانى الحب كاسات الوصال ... نوشانید مرا دوستی و عشق خدا آگاهی کاسهای وصال را پس گفتم مر شراب خود را که نصیب من بود از خمخانه فیض الهی به سوی من بیا؛ انجام: مر تو را باشد سزا حمد و سپاس ×× زاید و افزون ز عقل و هر قیاس الحمدلله اولاً و آخراً ... خط: نستعلیق، کا: کریم بخش قادری، تا: محرم 1316ق؛ کاغذ: شرقی، 97گ (1پ-97پ)، 15 سطر، اندازه: 17/5×9/5سم [ف: 39 - 136]