شرح قصيدة الحميرى

مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 22792/3 آغاز: بسمله بعد الحمد و الثنا على الله الملک الدیان الذی نزل القرآن ... بعد چنین گوید معتکف زوایای بی نامی نظام الدین المعروف بابوالحسنی الخرقانی البسطامی که در اینوقت از هجرت با بهجت نبوی هزار و صد و بیست بود اوراق چند بنظر قاصر نمود که منسوب است بوساطت دو حدیث که در آن شرح و سند قصیده ایست که بعضی از فضلا دانشمند موزون ترجمه آنرا بنظم نوشته و گمان کرده که وافی است بحل آن بسید اسماعیل حمیری در مدح حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و گمان این کاسر آن است که در متن و ترجمه آن قصیده خالی از قصور و خلل نیست و مطلب آن ظاهرا ظاهر نیست و آن ترجمه نیز وفا بحل آن نمیکند ... این رساله ایست مشتمل بر بیان دو حدیث که دلالت میکند بر قصیده سید اسماعیل حمیری و شرح قصیده که مترجم آن است خادم محبان علی بن ابی طالب علیه السلام بر وجه اختصار محمد رضا بن میرزا محمد رضا بن اسماعیل قمی الاصل مشهدی مولد و مسکن حدیث اول ... [بعد از سه برگ] انتهى الحديث بتمامه و انا اشرع بترجمة القصیده من اولها و استمد التوفيق لاتمامها الى آخرها بالنبی و آله المعصومین بدانکه بنای ترجمه فقیر بر آن است که هر یک از ابیات قصیده را که ذکر نماید ترجمه منظوم آنرا در پای آن ذکر کند و بعد از آن آنچه بخاطر برسد در تتمیم و توضیح آن بیان نماید. لام عمر و باللوى مربع ×× طامسة اعلامه بلقع / داشت جای ام عمر و اندر لوا ×× مانده آثار کهن از وی بجا خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1186ق؛ افتادگی: وسط؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 19گ (19-37)، ابعاد متن: 8×13، اندازه: 10/5×17سم [ف: 3 - 921]