شرح قصيدة البردة

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 8059 آغاز: بسمله، و به نستعین روینا عن الشیخ الهمام حجة الاسلام ... ابو عبدالله شرف الدین محمد بن سعید بن حماد الدلاصى ثم البوصیری؛ انجام: و اعتبار اهل تلک الدیا برویة الابل و تلک الاشجار. در آن کلمات فارسی آمده پس شارح آن ایرانی است. دیباچه‌ای ندارد، با تاریخ روز 10 رمضان 935 در بخارا در پایان نسخه که یا تاریخ تألیف است یا تاریخ اصل نسخه‌ای که این یکی از روی آن نوشته شده؛ خط: نستعلیق، کا: کمال الدین ابن عمر بخاری، تا: 8 ذیقعده 1048ق؛ محشی؛ تملک: محمد هادی بن حاجی محمد حسینی، خریداری از وارث فاضل خان در اکبرآباد در 9 ذیحجه 1125؛ مهر: «خانه زاد پادشاه غازی عالم گیر محمد هادی حسینی»، «مرید پادشاه غازی عالم گیر فاضل خان»، «عرشی»، «ابراهیم علی خان»، «سید جعفر فدوی پادشاه غازی محمد فرخ سیر»؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا، 59گ، 17 سطر (8×12)، اندازه: 18/5×27/5سم [ف: 17 - 21]