شرح قصيدة بدء الامالی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8872/12 آغاز: يقول العبد في بداء الامالی ×× لتوحيد بنظم کاللالی. المراد بالعبد هو المص هو عبدالله البدء الابتداء و الامالی جمع املاء و هو الكتب عن ظهر القلب؛ انجام: وادعو الله تعالى بالرحمة و الرضوان و المغفرة و الغفران انه ولى الاجابة و المعين برحمتك يا ارحم الراحمين و الحمد الله رب العالمين و الصلوة و السلام على سيدنا محمد صل عن و على اله و صحبه اجمعين. انجامه: «تمت الكتاب بعون الله الملك الوهاب يدالعبد الفقير المذنب المحتاج الى رحمت ربه الغفور عبدالله من الحاج مصطفى غفر الله له ولوالدی و للمؤمنين يوم يقوم الحساب. هذا كتاب ضوء المعالى شرح بدء الامال العمدة الفهامة نورالدين على القارى تغمده الله تعا برحمته واسکنه فسيح جنته امین و یا معین سید المرسلين تاریخ سنه سبع عشرين مائة و الف سنه 1127». این نسخه مقدمه مؤلف را ندارد؛ خط: نسخ، کا: عبدالله بن مصطفی، تا: 1127ق؛ کاتب در انجامه به اشتباه این رساله را ضوء المعالی معرفی کرده. شاید به خاطر سابقه ذهنی او که دو بار آن کتاب را در این مجموعه کتابت کرده این اشتباه رخ داده است؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: میشن زیتونی، 20گ (220پ-239پ)، 12-13 سطر (9×15)، اندازه: 12/3×15/4سم [ف: 29/1 - 202]