شرح الفوائد الصمدية

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2437 آغاز: قال قدس سره مقتديا بالحديث النبوى كل امر ذى بال لم يبدا فيه ببسم الله فهو ابتر بسمله، الباء للملابسة فالظرف؛ انجام: اللهم و كما وفقتنی لشرح ما اورده المصنف فاجعلنی ممن شرحن صدره للاسلام ... از: آخوند شیخ محمد / زمان تألیف: 1133ق. شرح نسبتاً مفصلی است بر رساله «الفوائد الصمدیه» شیخ بهائی. آنچه قبل از شروع کتاب و بعد از اتمام آن در نسخه برمی‌آید این است که شارح شیخ محمد است و هر چند نام کامل شارح در حد یقین معلوم نبوده اما با توجه به سال تألیف و نام شارح در نسخه، بعید نیست نسخه حاضر همان شرح صغیر بهاء الدین محمد باقر حسینی نائینی (م بین سال‌های 1130 و 1140) باشد که در روضات الجنات (121/7) و الذریعه (362/13) سه شرح کبیر و متوسط و صغیر بر صمدیه به ایشان نسبت داده شده؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد سامع، تا: 1155ق؛ مصحح، محشی با استفاده از صحاح و کنز اللغة و با امضای «منه»؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 174گ، 14-16سطر (9×13/5)، اندازه: 14/5×19سم [ف: 12-246]