شرح طوالع الانوار

9. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15402 آغاز: ... على الذهن (عقيبه) اى بعد النظر الصحيح (عادة عند الشيخ ابی الحسن الاشعرى رحمه الله) اى يكون فيضان النتيجة عن الله تعالى على الذهن بحسب العادة من غير وجوب؛ انجام: فعلم ان متعلق القدرة قد لا يوجد (بخلاف متعلق التكوين) و هو المكون شرح مزجی است بر «طوالع الانوار» بیضاوی. از فصل چهارم از مقدمه در احکام النظر تا مبحث تکوین (نزدیک باب سوم که در افعال خداوند سبحانه است). این شرح غیر از شرح اصفهانی است که آن را «مطالع الانظار» نامیده، و غیر از شرح ظهیر الدین فاروقی از شاگردان مصنف است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: احتمالاً قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ مصحح؛ جلد: مقوایی با روکش کاغذی یشمی، 305گ، 15 سطر، اندازه: 12/6×18سم [ف: 43 - 72]