شرح شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام

63. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 472 آغاز: بسمله الحمدلله رب العالمين و الصلوة و السلام على خير خلقه محمد و آله الطاهرين قال رحمه الله القول في احکام النجاسات تجب ازالة النجاسات من الثياب و البدن ... لايخفى علیک ان المراد بالوجوب الوجوب الشرطی؛ انجام: ثم قال و لو تاب حيث تقبل توبته اجزء ذلک التطهير على اشکال اقول و الاشکال فی محله. تألیف 1277ق، شرحی است مزجی و استدلالی تحت عنوان «اقول» بر کتاب شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام تألیف محقق حلی که شارح در آن بیان آراء فقها متقدم و متأخر و رد و ایراد آنها و منابع فقهی بسیاری از قدما و معاصرین پرداخته و از این حیث نسخه قابل اعتنا و اعتمادی می‌باشد، فرصتی نبود تا شارح آن به دست آید چون در هیچ جای کتاب، نام آن و نام مؤلف را نجستم و چون در مواضع متعددی جمله «... المصنف فی المعتبر» را دارد پیداست که متن شرایع است و در چند مورد گوید: «شیخنا الاستاذ فی جواهر الکلام»، و پیداست که شارح از شاگردان صاحب جواهر، شیخ محمد حسن بن شیخ باقر اصفهانی نجفی بوده است و در بحث لباس مصلی گوید «... و شیخنا رحمه الله صاحب جواهر الکلام ...» معلوم می‌شود که این کتاب را پس از سال 1266ق ساخته است و در آخر این بحث تصریح به این تاریخ می‌کند «جف القلم فى المقام عصر يوم الثلثا الخامس عشر من شهر شعبان سنة 1277». شارح از شیخنا البهائی، شیخنا المقدس المدقق اردبیلی فی مجمع الفائده، شيخ المتأخر، في كشف الغطاء سيد المتأخر في الرياض، مولی بهبهانی، مولی امین استرآبادی، مولى الخراساني في المنهاج، سید نعمت الله جزائری، محقق ثانی در جامع المقاصد، صاحب معالم، صاحب حدائق، صاحب مناهج، فاضل هندی، کشف اللثام، ذکری، سبزواری در ذخیره و کفایه، شهید ثانی در روضتین و بیان، شیخ علی در حاشیه ارشاد، سید بحرالعلوم، صیمری در کشف الالتباس، مفاتیح و شرح مفاتیح و ... یاد می‌کند و نیز به فتوای پدرش اشاره می‌نماید؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: 20 ذیقعده 1278ق، به دستور مؤلف؛ دارای بلاغ، محشی با امضاء «منه دام ظله»، یادداشتی به خط سید محمد باقر موسوی اصفهانی، مهر: کتابخانه مجد الدین؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 214گ، 20 سطر (9×14/5)، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 2 - 577]