شرح شذور الذهب فى معرفة كلام العرب

13. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2067/1 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: محمد تقی بن احمد، تا: چهارشنبه 6 ربیع الثانی 1111ق؛ محشی با نشان «صالح» که گویا همان صیمری نویسنده اجازه برای محمد تقی در گ 76 باشد، با عبارت «بلغ سماعا أيد الله تعالی»، با خطی دیگر بلغ المقابلة در گ 22، با این اجازه: «انها هو فقه الله من اوله الى آخره ... سماع محصل و استماع مدرک و هو الولد التقى النقى لازال كاسمه تقيا. فاجزته حيث استجازنى. كتبه الداعى له ابن جار الله صالح الصيمرى العينى بتاريخ السابع من جمادى الثانى 1111 حاملاً مصلياً على محمد و آله»؛ در برگ 2 نام سه تن از دانشمندان را آورده است، که هر یک شعری به مناسبت به نیمه رسیدن ماه رمضان و تاسف بر به پایان رسیدن آن ماه گفته است، این سه تن عبارتند از: 1. امامنا المرحوم الشيخ صالح بن عبدالكريم البحرانی، 2. ذوالقدر العلی، علی التمامی، 3. شیخ کامل صالح بن مرحوم جار الله الصيمرى دام ظله؛ مهر: «محمد تقی ... » (شش پهلو) و دور نیست محمد تقی اصفهانی معروف به ملا تقیا باشد که در طبقات اعلام شیعه قرن 12ص 115 معرفی شده؛ کاغذ: نخودی، اصفهانی، 18سطر [ف: 11 - 227]