شرح زبدة الأصول

7. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 890/2 آغاز: (ابهی) اصل البهاء الحسن و باهيته فبهقته اغلبته بالحسن و تهی البيت تبهية و سعه «يبتنى عليه الخطاب» قد يراد بالخطاب الكلام الموجه نحو الغير؛ انجام: و تتركب المرجحات مثنی و ثلاث و رباع فصاعدا فاتبع منها الاقوی و الزم ما هو اقرب الی التقوی بیشتر به توضیح مطالب متن پرداخته است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی، مقابله شده؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 79گ (81پ - 159ر)، 20سطر، اندازه: 16/5×23سم [میراث اسلامی: دفتر دهم - 768]