شرح رباعی در تناسخ

تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4137/75 آغاز: رباعية على رأی اهل التناسخ: در سیر وجود سوی رسخ افتادم ×× و ز عالم رسخ پس بفسخ افتادم / کردم گذر از فسخ سوی عالم مسخ ×× چون مسخ شدم باز بنسخ افتادم. این رباعی حکایتی است از بیان حال مذهب تناسخ و معتقد ایشان و توضیح این موقوف است بر تقدیر اعتقاد ایشان. بباید دانست که ایشان فسخ دارند و مسخ و نسخ و رسخ، چهار مرتبه؛ انجام: پس منع ایشان کردن مشکلست، و لیکن اعتقاد بجمیع مسایل ایشان ناکردن آسانست من حيث المجموع. والله اعلم بحقایق الامور 1070. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1041-1050ق؛ کاغذ: ترمه، 2گ (151پ-152ر)، اندازه: 15/9×29/5سم [ف: 7 - 221]