شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/185300
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
✓
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1234ق (1234 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 48 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق (خوش)
- تعداد برگ و سطر:
- 36 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« حمد الاله هو بالحمد حقيق ×× در بحر نوالش همه ذرات غریق / نا کرده ز فضل محض توفیق رفیق ×× نسپرده طریق شکر او هیچ غریق، پاکا یگانهای که کثرت ثنویت صفت و موصوف را گرد سراپرده عزت وحدتش راه نیست ... اما بعد نموده میشود که پیش از انشای این نامه نامی و افشای این صحیفه گرامی رباعی چند در اثبات وحدت وجود و بیان تنزلاتش [به] مراتب شهود با تنبیه بر کیفیت یافتن آن علی سبیل الکشف و العرفان و رسیدن بآن بطریق الذوق و الوجدان سمت اتمام گرفته بود و صورت انتظام پذیرفته اما چون ترجمان زبان را بواسطه رعایت قافیه میدان عبارت تنگ بود و ره نورد بیان را بجهت محافظت بر وزن پای اشارت لنگ ... لاجرم در ذیل آن رباعیات ... کلمه ای چند منثور از سخنان کبرای دین و عرفای اهل یقین مرقوم و مسطور میگردد »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و حضرت مخدومی ... در ذیل ... این دو بیت مثنوی که موافق حال و مطابق قال کمینه است نوشتهاند: حرف درویشان بدزدد مرد دون ×× تا بخواند بر سلیمی آن فسون / کار دونان روشنی و گرمی است ×× کار دونان حمله و بی شرمی است؛ رباعی: جامی که نه مرد خانقا هست و نه دیر ×× نی با خبر از وقفه نه آگاه ز سیر / هم فاتحه هم خاتمهاش جمله نوشت ×× فافتح بالخير رب و اختم بالخير »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 19 • صفحه 764 • ردیف 48
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
44. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 253/6-عکسی
آغاز و انجام: برابر
اصل نسخه: گنج بخش، ش 377 گنج (1629/3)؛ خط: نستعلیق خوش، بیکا، تا: 1234ق؛ 36گ (43-78) [عکسی ف: 2 - 172]