شرح دیوان المتنبی

4. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: 605 آغاز: وابدعوا في المعانی غرائب اوصحوابها طرقا فجاجا حتى اصبحت روضة الشعر متضمنه الانوار يائعة الانوار ... فمن اول قوله: ابلی الهوی اسفاً یوم النوی بدنی ×× وفرق الهجر بین الجفن والوسن، يقال بلى الثوب بلا وابلاه غيره ابلاء؛ انجام: ولو فارقت نفسی الیک حياتها ×× لقلت اصابت غیر مذمومة العهد، يريد لو ان نفسی فارقت حياتها واثرتک علی الحياة لم انسبها الی سوء العهد تم شرحی است مفصل بر دیوان متنبی، مالک این نسخه «سید خلف بن سید عبدالمطلب موسوی حسینی» مقدمه‌ای بر آن افزوده است مؤلف شرح حاضر شناخته نشد؛ خط: نسخ جلی، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، مصحح؛ در آخر نسخه در دو صفحه تعدادی اسامی به ترتیب حروف الفباء درج شده؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 272گ، 25 سطر، اندازه: 20×29سم [ف مخ - 1 - 288]