شرح دیوان خاقانی

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 6059 آغاز: دریا صفت است باز بین از غم مژگان درد آمیخته اند یعنی خاک در ممدوح را دریا وار تأثیری است که اشک داد خواهان چون بر ان زمین می‌افتد مبدل به در می‌شود؛ انجام: دست تو شمس و خط تو خط استواست کاقليم شرک را تبعیدی برافکند نزاکت درین بیت در لفظ تربت یعنی همچنانکه خط استوا اطراف شمالی و جنوبی کره ارض را. در این نسخه آغاز قصیده یا غزل آمده و سپس شرح آن است و پس از آوردن چند بیتی از آنها سبب سرودن و وزن شعری آنها یاد می‌شود؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: ترمه، 119گ، اندازه: 11/7×23/3سم [ف: 3 - 506]