شرح دیوان خاقانی

7. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 20 آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی رسوله محمد عبدک و نبیک و آله ... اما بعد این تحفه تذکره ایست بلکه تبصره عقلای وقت؛ انجام: یکی شکم دوم رحم سیوم مشیمه زن می‌پرورد و آراسته می‌گرداند تا بچه می‌شود. و الله اعلم بالصواب و الحمدلله علی الاتمام و الصلوة و السلام علی افضل الانام. آخر نسخه: قد استراح القلم من تنمیق (چند کلمه سیاه شده) جمادی الاخیر سنه 1032 ق تمام شد ابتدای نسخه از شرح بیت پانزدهم یعنی: «نبشتم ابجد تجرید بس چون نشره طفلان ×× نگاریدم بسرخ و زرد ز اشک و چهره هزمانش»؛ خط: نستعلیق بد و نسخ، بی‌کا، تا: جمادی الثانی 1032ق؛ افتادگی: آغاز؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: بخارایی و دولت آبادی و اصفهانی آبی، جلد: تیماج زرد، مذهب، 317گ، 17 سطر (11×20)، اندازه: 15/5×28سم [ف: 1 - 14]