نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/185039
کتابخانه و مخزن نگهداری: ملک
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1522

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
قرن 8
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 3 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ
تعداد برگ و سطر:
189 برگ • 15 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
18×25/5سم
کاغذ و جلد:
دولت آبادی • میشن سیاه

آغاز نسخه

« فصاویلم و قدویلم کما قیل الحمدلله و الحمدلله اتباعا لاحدى الحرکتین و قصده الى مدح الشباب »

انجام نسخه

« و قد زاحت العلل ... الیمین علیها زاحت »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

تملک: ابراهیم بن مهدی بن حسین بن عیسی بن علی بن عرفات قدیحی خطی نجفی معروف به ابراهیم بحرانی
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
4. گواهی بر اینکه نسخه دارای این سماعها اجازه‌ها که از روی اصل شارح نوشته شده بود در 27 ذیحجه 654 به انجام رسیده بوده
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• از روی نسخه اصل با یک واسطه که در 27 ذیحجه 654 نوشته شده بود
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 19 • صفحه 742 • ردیف 3
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
3. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 1522 آغاز: فصاویلم و قدویلم کما قیل الحمدلله و الحمدلله اتباعا لاحدى الحرکتین و قصده الى مدح الشباب؛ انجام: و قد زاحت العلل ... الیمین علیها زاحت خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ از روی نسخه اصل با یک واسطه که در 27 ذیحجه 654 نوشته شده بود؛ با چند یادداشت: 1. از محمد بن ناصر بن محمد بن علی که می‌گوید ابو زکریا یحیی بن علی بن حسن بن محمد شیبانی لغوی تبریزی کتار را در روز پنج‌شنبه 16 رجب سال 500 بر من خوانده است، 2. از ابن الجوالیقی محمد که می‌نویسد کتاب را ابوالقاسم عبدالملک بن ابی بکر قزوینی نزد همان خطیب تبریزی در ربیع الثانی 500 خوانده و ابوالوفاء احمد بن عبدالواحد عبد کوی قزوینی می‌شنیده است. از این یادداشت بر می‌آید که نسخه اصل کهن را همان ابن الجوالیقی نوشته بوده است، 3. اجازه روایت همان ابن الجوالیقی موهوب بن احمد در 522 به ابوالعباس احمد بن مروان، 4. گواهی بر اینکه نسخه دارای این سماعها و اجازه‌ها که از روی اصل شارح نوشته شده بود در 27 ذیحجه 654 به انجام رسیده بوده؛ تملک: ابراهیم بن مهدی بن حسین بن عیسی بن علی بن عرفات قدیحی خطی نجفی معروف به ابراهیم بحرانی؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: میشن سیاه، 189گ، 15 سطر، اندازه: 18×25/5سم [ف: 1 - 294]