شرح دیوان انوری

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 700/1 آغاز: باز این چه جوانی و جمال است جهان را ×× وین حال که نوگشت زمین را و زما آن را / هم جمره برآورد و فرو برده نفس را ×× هم فاخته بگشاد فرو بسته دهان را. جمره بنا بر مشهور بخاری است که در آخر زمستان از زمین برآید و در اصطلاح تازیان حدوث ان؛ انجام: معن بفتح میم و سکون عین مهمله شخصی است مثل حاتم به کرم معروف، ابریق لولئین معشر به فتح میم و شین گروه ... و در اعتراض بر کسی که خود معترف به خطاست نکوشند تدتم الکتاب بعون ... شرح قصاید؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: جمعه 2 صفر 1257ق؛ کاغذ: سفید، جلد: تیماج ساغری مشکی، 16-12 سطر (5/5×13)، اندازه: 14×21سم [سنا: ف: 2 - 34]