شرح دیوان انوری

109. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2979 آغاز: هر چه از آن پس بر تیغ مثنی برید ×× هر چه از آن پس شکست گرز مکرر شکست. یعنی درچنین جنگی که گرز مغفرها خورد میکرد وشمشیرها وخنجرها به خون رنگین می‌شد؛ انجام: هجا بفتح ها، چنگ، اوتاد میخها ومراد از اوتاد زمین کوهاست، نکهت. چون کسی رو به روی مشرق بایستد بادی که از مقابل او آید، ضیاء قبول بفتح قاف خوانند وبادی که از خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 23گ، 13 سطر، اندازه: 11×17سم [ف مخ - 3 - 1201]