شرح دعاء السحر

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 38135 آغاز: بسمله. حمد و ثنای بیقیاس خداوندی راست که بهای عبودیت و بندگی را رستگاری و فلاح قد افلح المؤمنون ... خواسته و مقربان قدس عبودیتش ... حقائق نمای اخوان صفا و هوشمندان ... مخفی نماناد ... این بنده فقیر محتاج بعفو باری (جای ام مؤلف خالی) که شرحی بر آن نوشته باشم؛ انجام: مراد از امضی مقدم ایشان که ملقب بعلویه علیاست و مسمی شده بکتاب مبین که می‌فرماید و لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین شرح عرفانی مفصلی بر دعای معروف سحر به روایت حضرت امام رضا(ع) از جد بزرگوارشان امام محمد باقر(ع) (57-114ق) است که در سحرهای ماه رمضان می‌خوانده اند با مطلع: «اللهم انی اسئلک من بهائک بأبهاه». شارح قبل از شرح به صورت مبسوط درباره دو مقام حضرت حق و وجود مطلق (1. مقام ذات اقدس که حق حقیقی است، 2. مقام فعل مقدس که حق اضافی است) سخن گفته است. نسخه حاضر ظاهراً ناتمام رها شده یا اینکه در اصل همین مقدار بوده است. موجودی نسخه تا اواسط دعا یعنی تا فقره «اللهم انی اسئلک من مشیتک بأمضاها ...» می‌باشد؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: 1258ق؛ ضمیمه: مذیل است به 12 برگ در ادعیه اسبوع، دعای صباح و تعقیبات نمازها، مطالبی از تفسیر الجوامع و ...؛ اهدایی: رهبری، مهر1386؛ کاغذ: نباتی، جلد: تیماج، 11گ، 26 سطر، اندازه: 10×21سم [اهدائی رهبر: 6 - 315]