شرح خلاصة الحساب

22. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 143/4 آغاز: بسمله - الاصل: نحمدک یا من لایحیط بجمع نعمه عدد ... الاحاطة هی الاشتمال و الاستيعاب فالمحاط لابدان یکون متناهی همه شرح را ندارد و از 12 قاعده ضرب مرکب در مرکب تا ششمین آن را که ضرب با صفار باشد می‌آورد و بدین عبارت «ثم رسمنا الاثنين فی جنب السبعة فصار على هذه الصورة 2734685 و هو المطلوب الطريق» پایان می‌یابد. گزارشی است آمیخته با متن و در آن از خلخالی (207پ و 208ر) و شارح جواد (247پ-249ر) یاد می‌شود و گزارنده شیعی است و در ضرب چند رقمی در چند رقمی 12 قاعده به نام 12 پیشوا می‌خواهد بیاورد و این چند راه ضرب (توشیح و محاذات و تنقیل با عل و منقح و اصفار و مورب) در نسخه ما هست؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی با نشان «منه»؛ مهر: میرزا آقا پسر آخوند ملا سلمان سماکی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 252گ، 26 سطر (13×19/5)، اندازه: 16×23سم [ف: 4 - 913]