شرح حكمة الإشراق

35. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1853 آغاز: (بسمله) قال مولانا و استادنا افضل الوری قدوة العلماء المتبحرين سلطان الحكماء المحققين ... مالک ازمة القضاة و الحكام قطب الملة و الدين ادام الله خلال جلاله و متعنا بفضله و افضاله؛ انجام: فصل و لنرجع الى المقصود الذي كنا ... فاعلم ان النفوس اذا دامت عليها الاشراقات ... بناء على ان العله لا يقتضى شيئاً لا يكون موجودا ... اذ ليس كل مسخن بحار و لا كل مبرد ببارد فان الشعاع و الحركه يقتضيان السخونه و ليست (کلمه اخیر بجای را ده ص بعد نوشته شده) خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ ناقص است؛ بی واسطه یا با واسطه از روی نسخه‌ای رونویس شده که در زندگی قطب کتابت شده بوده، محشی با نشان «ص درحمه الله» و گویا از حاشیه صدرالمتالهین است؛ 338ص، 18 سطر چلیپایی، اندازه: 10×18سم [ف: 5 - 322]