شرح حدیث «کنت کنزا مخفیا»

« الله لا اله الا هو درود بیحد بر آن ظهور که مشهود است و مقصود صفات است. ندارم روا با تو از خویشتن ×× که گویم تویی در جهان یا که من. چون آن گل نازک در گلشن بی نشانی بر بستر ناز در خواب مستی چنان بی خود بود که از هستی خود خبر نداشت ناگاه مشاطه قضا از خلوتخانه کنت کنزا مخفیا سر بر کرد و زمزمه فاحببت به گوشش فرو خواند و با سماع آن در جوشش آورد و به کشش «ان اعرف» بیدارش کرد »