شرح تجرید الاصول

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 3702 آغاز: فصل فی بیان المقام الثالث و هو حجيه الاجماع. اعلم اولا انه قد يقال لاخلاف فى حجيه الاجماع بين الخاصه و العامه و لكن قد وقع الخلاف بين الفريقين فى وجه حجيته؛ انجام: و ان كانت من المتاخرين لدقه انظارهم ... و قله الخلاف من الاقتحام على الافشاء و التمكن من. مبحث «اجماع» از این شرح با افتادگی در آخر آن است و در آن نظرات اصولیین شیعه همچون سید مرتضی و شیخ طوسی و فاضل تونی، محقق خوانساری، شهید ثانی، صاحب مدارک، صاحب کفایه، صاحب معالم مورد بحث و بررسی قرار گرفته و مؤلف هنگام ذکر نظرات شیخ بهایی و شیخ یوسف بحرانی با عبارت «شیخنا» از آنها یاد می‌کند. از قرائن و شواهد زیر در عبارات کتاب، نام کتاب و مؤلف آن مشخص گردید: «و قال والذی المصنف طاب ثراه فی رسالته المعموله فی الاجماع: ص 2»، «و نقل كثيرا منها والدى المصنف طاب ثراه فی رسالته فی صلوه الجمعه: ص 29پ» و «قال الوالد المصنف قدس سره فی انیس المجتهدین: ص 44 پ»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: احتمالاً معاصر مؤلف قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سیاه مذهب، 57گ، 24 سطر، ابعاد متن: 10×15، اندازه: 15×21سم [ف: 16 - 300]