شرح بیست باب

120. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2166/2 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ پس از سطرهای پایانین کتاب با خامه‌ای همانند خامه متن چنین دارد: «اللهم ارحم مؤلفه و کاتبه و قاریه. بتاریخ اول خمسه جلالی سند 1126 در خدمت حضرات مجان حاجی بهاء الدین محمد و حاجی محمد ابراهیم در دولتخانه ها عالی حضرت ... میرزا شیخ عبدالعالی سلمه الله حالتی روی دارد» [سپس شعری از املح الشعرا حکیم رکنا می‌آورد] (گ73پ)، در کرانه صفحه‌های پایانی نشان مقابلت و تصحیح نسخه دارد، در برخی صفحه‌ها جدول‌های ریاضی و دائره‌های نجومی است که بیشتر نادرست و کج و بد خط است، محشی با نشان «منه»، «12»، «جلال» و (شاید جلال منجم) قرن یازدهم مؤلف تاریخ جلال منجم یا روزنامه ... باشد که در الذریعه (ج26 ش709 و ج11 ش1651) دیده می‌شود که شعری با تاریخ 1011 (=خانه دلگشا) برای شاه عباس سروده است؛ کاغذ: نخودی، هندی، جلد: مقوایی، 67ص (7-73) [ف: 11 - 429]