شرح امراض

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10682/1 آغاز: الخبطة بفتح خاء المعجمة و سكون باء الموحدة و فتح طاء المهملة و هاء حالة كالحيرة و الهيمان و منها صداع الخبطی و بجيء بمعنى الزكام ايضاً. يقال عرض لذلك الشخص خبطه اى زكام. السرسام بفتح سين سكون راء و فتح سين هر سه مهمله و الف و میم و گویند به کسر سین اول اصح است. لفظی مرکب از فارسی و یونانی زیرا که سر به فارسی به معنی رأس است و سام یونانی به معنی مرض؛ انجام: الاتساع بكسر اول و تاء مثناة فوقانيه مشددة و فتح سین مهمله و الف و عین مهمله. مرضی است که گشاده می گردد در آن عصبه مجوفه چشم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ سطور چلیپا، مجدول، پیش از رساله (برگ 2پ-5ر) فهرست مطالب کتاب و امراض آمده که از آن فقط دو بخش پیش گفته در نسخه ما نوشته شده است؛ تملک: نعمت الله احقاقی جهرمی زرگر در 18 جمادی الاول 1351ق؛ یادداشت کتابخانه محمد کریم اشراق جهرم 1355؛ جلد: تیماج سرخ، ، 9گ (5پ-13پ)، ابعاد متن: 15/5×12، اندازه: 17×22سم [ف: 20 - 181]