شرح الفیه ابن مالک

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 11568 آغاز: کلامنا لفظ مفید كاستقم ×× واسم و فعل ثم حرف الكلم کلام ما که نحویانیم لفظی است فائده دهنده همچو فائده استقم؛ انجام: فالحمدلله مصلیا على ×× محمد خیر نبی ارسلا پس حمد میگوییم الله تعالی را در حالتی که صلوات فرستنده ام که بهترین پیغمبران است. شرحی فارسی بر اشعار الفیه ابن مالک که برای بیان مبهمات و توضیح مشکلات آن نگاشته شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ محشی؛ جلد: مقوا با روکش اسلیمی، 210گ، 13 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 33/2 - 182]