شرح ارشاد الاذهان

4. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15931 آغاز: المقصد السابع فی الودیعة، فعلية من الودع بمعنى الترک او الدفع و التاء فيها للنقل من الوصفية الى الاسمية؛ انجام: فان عجز استرقوا بقدر الباقی کالمکاتب المطلق و لا یحکم بالسرایة لسبق الحکم بصحة الکتابة، هذا آخر ما وفقنا الله تعالی بشرحه و بیانه از مقصد هفتم در ودیعه آغاز و تا پایان وصایا؛ خط: نسخ، کا: محمد طبرستانی، تا: 1252ق؛ مصحح، محشی، مقابله شده با نشان «بلغ»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرم قهوه‌ای، 363گ، 17 سطر (7×15)، اندازه: 12/5×21/5سم [ف: 40 - 412]