شاهنامه

155. همدان؛ آرامگاه بوعلی؛ شماره نسخه: 1971 آغاز: بسمله .نخستین که نوک قلم شد سیاه، نامه نوشتن اسفندیار بطرف پدر گشتاسب، گرفت آفرین بر خداوند ماه؛ انجام: مه بهمن و آسمان روز بود ×× که کلکم بدین نامه پیروز بود / چه خواهش گری و نیازم نبود ×× برین بیتم زبان را گشود دفتر سوم و چهارم، ملحقات را ندارد؛ بی‌کا، بی‌تا؛ با سرلوح، مجدول، با 21 تصویر (=45) در متن؛ مهر اهدائی نسخه از «سفارت ایران در کراچی» به آرامگاه بوعلی به تاریخ 31/2/18؛ کاغذ: اصفهانی نخودی، جلد: چرمی نارنجی، 261گ، 27 سطر (15×26/5)، اندازه: 22×37سم [نشریه: 5 - 330]