شاهنامه

49. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5986 آغاز: حمد و سپاس و ستایش مر خدای را که این جهان را به قدرت بالغ پدید آورد ... اما بعد در شاه نامه چنین آورده است ابومنصور المعمری؛ انجام: هر آنکس که دارد هش و رای و دین ×× پس از مرگ بر من کند آفرین خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ مجدول، دو پیشانی و دو ترنج زرین، با 26 مجلس تصویر، با دیباچه ابوالمنصور معمری که در آن فهرست پادشاهان ایران باستان و مدت پادشاهی آنها و داستان فردوسی و محمود غزنوی آمده؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن قهوه‌ای، 470گ، 25 سطر، اندازه: 20/2×33/2سم [ف: 3 - 489]