شانه بینی

6. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 289/5-عکسی آغاز: در بیان احکام دانستن شانه گوسفند. از صلاح و فساد و احوال آدمیان و حیوانات و حادثات عالم و حاجات خلق. بدانکه اول راه کاروان است، آنجا که فراخی است بر سر شانه. و اگر آنجا پاره ای سیاهی بود دلیل سلامتی کاروان است، و اگر سفیدی بود دلیل نا آمدن کاروان باشد؛ انجام: شانه گوسفند را بعد از پختن گرفته نگاهدارند وقت حاجت شود، گرفته نگاه کنند که مدعا به حصول پیوندد. الله اعلم بالصواب. اصل نسخه: گنج بخش، ش 632؛ در پیش بینی آینده از رنگ و خطوط شانه گوسفند؛ خط: نستعلیق پخته، کا: میر عبد سید مرغینانی، تا: 1244ق؛ سپس لوح حیات، دانستن ضمیر، بیمارنامه؛ 3گ (297-299) [عکسی ف: 2 - 167]