اجوبة مسائل بعض العلماء

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8919/7 آغاز: قال سلمه الله تعالى المعروف من مذهب العلماء رضوان الله عليهم ان خيال صورة المرشد للمسترشد حرام و لم نجد على ذلك دليلا من العقل و لا من الكتاب و السنة مع ان مقتضى القاعدة ... اقول ما مرادهم بتخييل صورة المرشد ان كان مرادهم انه؛ انجام: قال هذه المطالب ليست مذكورة فى كتاب و لاجرى عليه خطاب نسئل الله التوفيق و التسديد و العصمه فی کل باب و الحمد رب العالمين و صلى الله على محمد و اله الطاهرين. تم فی شهر ذیحجه الحرام فى خمسین ماتین بعد الالف 1250 فی لیله الخمسه. تم. این رساله‌ایست از جناب مستطاب حاوی الاصول و الفروع جامع المنقول اشرف العلماء و الحکماء الزمان حاجی سید کاظم الرشتی فی حفظ الصورة المرشد. انشاء الله الرحمن در شاخسار طویی مثوا و مقامش باد. جواب شافی و کافی اگر چه فرموده‌اند و لیکن اگر ترک ادب نبود شرحی نیز حقیر کثیر التقصير محمود ابن محمد نصیر می‌نوشت که مقصود صوفیه و عرفا دارای این تفصیل است بلکه قال جعفر صادق ان صورت الانسان اكبر حجة الله على خلقه الى اخر الحديث ايضاً خلق الله الآدم على صورته نکته نکته دیگر است و السلام. در این نسخه تنها سؤال آخر درباره احضار صورت مرشد نوشته شده است؛ خط: نستعلیق و شکسته، کا: محمود بن جلال الدین محمد نصیر قلندرشاه خویی، تا: 19 صفر 1286ق، جا: دولت سرای حاجی آقا میرزا رحیم؛ کاغذ: فرنگی نازک الوان، جلد: میشن قهوه‌ای ضربی با ترنج و سرترنج و جدول، پشت هر دو دفه جلد اشعاری از قاآنی و مولوی نوشته شده است، 1گ (17پ-18پ)، اندازه: 12/8×21/5سم [ف: 29/1-329]