سیرة جلال الدین مینکبرنی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10396 آغاز: بسمله، الحمدلله الذی برأ البرية و قد لهم اماداً و ذر الذرية و قرر لهم معاداً لم يشتبه عليه تكوين المكونات احاداً و لا ايجادا لموجودات جملة و فرادی؛ انجام: الحمدلله الذى بنعمه تتم الصالحات و بامره قامت الارض و السماوات صلى الله على سيدنا محمد و آله بافضل الصلوات و اکرم التحیات و سلم تسلیماً کثیراً الى يوم الدین ... نجزت ... فی سنه سبع و ستین و تسعمایه. خط: نسخ، کا: محمد علی ناصح، تا: قرن 14؛ گویا محمد علی ناصح از روی کتابی چاپی به شرح ذیل نسخه حاضر را برای خود استنساخ نموده: «و قد اعتنى بطبعها و تصحیح عباراتها السيد هوداس؛ مدرس اللغة العربية بمدرسة الاسان الشرقيه؛ باریز الحمیه، تم طبعه، علی ید بردین صاحب المطبعة بمدينه انجی سنه 1891»، محشی با امضای ناصح؛ جلد: تیماج سیاه، 116گ، 17 سطر (13/5×18/5)، اندازه: 17×21/5سم [ف: 19 - 520]