سمیات

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 838/3-طباطبائی آغاز: از رساله سمیات مولانا کمال الدین حسین خالدار. شیر فاسد، فساد شیر به آن بود که عفونت ... کند از خوردنش ... و پیچش و درد معده دهد و گاه باشد قی و اسهال شود و حیثیتی که به مردن رسد؛ انجام: به تجربه پیوسته که چون زبان را به دندان گزند زنبوران زرد صغیر نتوانند گزید. یکی از ظرفا روزی به بنده نوشته بود که آن که میگفتی که زبان را چون به دندان گزند زنبور نگزد گویا سهو لسان بوده زیرا که چنین کردم و زنبور سرخی بر دست نشاندم گزید حالا علاج چیست. بنده نوشتم که آن قاعده در شأن زنبور زرد است، اما زنبور سرخ را جگر زیر دندان باید گرفت و السلام. نام مؤلف از فهرست رایانه‌ای 572 ذکر شد؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 2ص (205-206 حاشیه)، 19 سطر، اندازه: 16/5×29سم [ف: 23 - 132]