سفرنامه مکه

3. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 865 آغاز: بسمله، مختصری است در شرح سفر بیت الله الحرام خانزاد بعد از استیذان؛ انجام: این راه جبل چند سالی غدغن (=قدغن) و مسدود میشد تا شاید نظامی میگرفت و السلام. تاریخ تألیف: 1297ق، اهداء به: ناصرالدین شاه. نویسنده این سفرنامه، که متأسفانه نام خود را در کتاب ذکر نکرده است، می‌گوید: «پس از استیذان از خاک پای همایون در بیست و دوم شعبان 96(=1296) از طهران به مکه عازم شدم و در جمادی الاخری 1297 هـ.ق. بازگشتم» مسیر او از طهران به خانقین و از خانقین به عتبات و از آنجا به بغداد و از بغداد به بصره و از بصره به قشم و سپس به هرمز و از آنجا به جده و از جده به مکه و از مکه به مدینه طیبه و از مدینه طیبه به سمت جبل و از جبل به نجف اشرف بوده است. او در این سفرنامه شهرهای ما بین راه را یکی به یکی و به صورتی دقیق توصیف و تعریف می‌کند؛ خط: نستعلیق خوش، کاتب = مؤلف، تا: 1297ق، جا: تهران (احتمالا)؛ سرلوح، مجدول؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: تیماج قرمز، 21گ، 12 سطر (8×13/5)، اندازه: 13/5×20/5سم [ف: 2 - 399]