سجع المطوق و تعلیق الدواین

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9093/1 آغاز: رب اوزعنی ان اشکر نعم تک التی انعمت علی و علی والدی. الحمدلله الذی امر بشکر الاحسان و امدنا بمعونة الکلم الحسان و دلنا علی ذخایر القول؛ انجام: لا ینکر المعشوق فی خده ×× دم الشهید الصابر المغرم / فالریح ریح المسک باد کما ×× سمعتم و اللون لون السندم. خط: نسخ به شیوه ترکی، بی‌کا، تا: قرن 11؛ نسخه‌پردازی عثمانی، مصحح، محشی، مجدول مذهب، با دو سرلوح مذهب، اشعار پراکنده‌ای از: ابی نواس، ملیحه ابن حزم ظاهری، امری القیس، ابوتمام و بعضی بدون نام سراینده و منقولاتی از جوهری، شیخ زاده، شرح حماسه، مغنی اللبیب، کشاف و مفتاح السعاده؛ تملک: محمدهادی با مهر «محمدهادی» (بیضی)، میرابراهیم در 1096ق، ابی بکر بن رستم بن احمد شروانی؛ مهر: کتابخانه جعفر سلطان القرایی؛ کاغذ: نخودی، جلد: مخمل سرخ، 39گ (2پ - 40پ)، 21 سطر (8×15)، اندازه: 12/5×19/8سم [ف: 29/2 - 745]