ساقی نامه

قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: 1937/4 آغاز: بیا ساقی آن می که شور آمده ×× به ارکان بودم فتور آمده؛ با غزلی در 24 بیا از همین سراینده در پایان خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با این یادداشت از همان فیض در آغاز: «این اشعار درربار را نواب امیر زاده کامکار محمد حسین میرزا خلف نواب اشرف اعظم و الاشاهزاده محسن میرزای امیر آخور در حالات و مقالات و حکومات جنات ... آقای میرزا اسحاق مدرس فرموده بودند. همین نسخه شریفه را به این بنده علی اکبر مرحمت فرمودند. فی شهر شوال 1286»، این یادداشت از همو در پایان: «این اشعار درربار خط خود نواب امیر زاده آزاده محمد حسین میرزا امیر آخور است و هم اشعار هم از طبع وقادایشان است و پس از فوت مرحوم شاهزاده محسن میرزا قریب هشت سال خود نواب امیر زاده معظم مستقلا امیر آخور دربار حضرت شاهنشاهی بودند تا در این سال تحریر که سنه 1296-1286 است ایشان معزول شدند مقرب الخاقان مهدی قلی خان امیر آخور شده است»؛ 8گ، اندازه: 11×17سم [ف: 3 - 152]