زينة الاعياد و فرحة العباد و رحمة العباد

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 14399 آغاز: برابر؛ انجام: اللهم ما قلت فی جمعتی الی اخره و فيه ايضا من قال هذا الدعاء. خط: نسخ، کا: احتمالاً احمد قفطان، تا: ظاهراً بین 1288-1255ق؛ با تقریض منظوم احمد قفطان بر کتاب با آغاز: «یا ناظرا فی ذی الریاض - و فی مفاتیح الکنوز» و تقریض دیگری از سید کاظم رشتی مورخ 1255ق، در آخر نسخه به خط مغایر حدیث «ولاية علی بن ابی طالب حصنی» با اسناد آن به تاریخ 1288 ق نوشته شده، محشی از رضا بن محمود الموسوی عماد الاسلامی به تاریخ 1337ق؛ واقف: سید محمد باقر سبزواری، محرم 1405؛ کاغذ: شکری فرنگی، جلد: تیماج عنابی، 204گ، 21 سطر، اندازه: 15×21/3سم [ف: 15 - 289]