زهره و خالد

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13776/1 آغاز: شنیدستم به ایران بود شاهی ×× به حال زیر دستان ... / جهان آرای عادل بود نامش ×× شده از عادلی ... / مدان اندر عدالت گستری بود ×× ز رنج حال رعیت او؛ انجام: ز فعل خویش دانم رو سیاهم ×× نباشد غیر او دیگر پناهم / علط کارم درین دهر و درین کار ×× خداوندا تو ستاری تو غفار / چه بخشایی به اندک جرم عصیان ×× به بخشایم تو سبحانی تو سبحان خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1255ق؛ جلد: تیماج مشکی، 122گ (1ر-122پ) [ف: 37 - 313]