زلال العیون

« بسمله. و به نستعین. زلال سرچشمه سار ستایش بی منتها که از عین دل جوشیده از آبشار زبان فرو ریزد و سلال جویبار زیبایش ... که از عین منبع قلب جاری گردد از فواره لسان بآب و تاب خیزد ریاض جلال و حدایق کمال حضرت فیاض لایزالی را سزاوار است که طرح گلستان امکان را بمحض حکمت کامله و مشیت شامله باشجار موجودات و ازهار مکونات لاهوتی ریخته و صرح نگارستان وجود انسان را بنقش و نگار انا خلقناکم فی احسن تقویم زینت افروز نفس ناطقه مجرد نژاد را با بدن مادی نهاد »