زبدة الفرهنگ

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8982/1 آغاز: چه و پا و کردن و کثر تنطق ننمایند الا ناذرا و فارسیان ... و عین و قاف تکلم نکنند مگر به طریق ندرة و ترکان را به ثا ... الفتی نباشد ... فصل همزه مضموم فارسی ترجمه همزه مفتوح عربی است که به معنی استفهام بود؛ آغاز لغات: «باب الالف مع الالف. فصل فی الالف. آرا: آرایش و آراینده و به معنی دوم بافاعل مستعمل شود چون سخن آرا و بزم آرا. آسا: به معنی مانند و آسایش و آرایش»؛ انجام: سقنقور: ماهی که در ریگستان شود و قوت باه را نافع است. انوری گوید: کجا داری کجا آید ز نااهل ×× سقنقوری کجا آید ز کافور؛ سکار: بکسر زغال و نیز طعامی سکجکر سخن نیمی از برگ اول نسخه پاره شده و کتاب از انجام هم نانوشته مانده است. نسخه ناقص دیگری از این کتاب در سپهسالار 373/5 معرفی شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ در 19برگ آغاز نسخه واژگان؛ تملک: محمد حسن بن محمد علی با مداد؛ مهر: «عبده محمد کاظم الموسوی» (چهارگوش)؛ کاغذ: حنایی، جلد: ساغری مشکی، 60گ (1پ - 60ر)، 31سطر (10×19/5)، اندازه: 12/3×20/7سم [ف: 29/1 - 565]