زبدة الاقوال

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15988 آغاز: بسمله. و به نستعین. الحمدلله الذی اوجدنا من بوادی ظلمات الاعدام و صححنا من غواشی آلام الغفلة و الاسقام ... و بعد فیقول العبد الضعیف النحیف ابوعلی بن محمد شریف انه لما اشوق الى علم الطب جلوت بتتبع كتبهم الذی جمع فی ادویات المفردة فصادفت نظری على تقویم الأدویة التی هی من مؤلفات الشیخ الحكیم الاجل الفاضل كمال الدین ابوالفضل جبیش ابن ابراهیم ابن محمد المتطب التفلیسی رضی الله عنه التی هی على سیاق التقویم و ترکت تقویمها و کتبتها بلا تقويم مع زيادة و نقصان يسير و سميته بزبدة الاقوال؛ انجام: حب الفقد ماء المالح حب القرع مخ خریق ابیض ورق الرمق. تمت الكتاب بعون الملک الوهاب. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 8 ربیع الثانی 1234ق، جا: مراغه؛ در برگ‌های آخر نسخه بخشی از کتابی طبی با عنوان «مقاله دوم در ترکیب ادویه» درج شده است؛ جلد: مقوا رویه کاغذ سبز، 227گ، 18سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 44 - 181]